Lotnicze zwalczanie opaślika

Ten zielony szarańczak, bohater niemal wszystkich podręczników entomologii leśnej, nie należy do grupy najgroźniejszych szkodników. Jednak w tym roku po raz pierwszy polscy leśnicy zdecydowali się walczyć z nim stosując oprysk lotniczy.

Krytyczną sytuację zaobserwowano w Nadleśnictwie Mielec (RDLP Krosno), gdzie żery opaślika zaczęły powodować nie tylko straty na przyroście, ale również wydzielanie się drzew w niewielkich grupach. W tych okolicach owad ten był obserwowany od dość dawna.
Zaatakowane drzewostany to ubogie bory rosnące na terenach byłego poligonu.

Ocenę zagrożenia ze strony opaślika sformułowano już w 2005 roku. Wskazywały na to intensywne żery oraz nasilenie lipcowej rójki. Z uwagi na biologię owada (charakterystyczną cechą gatunku jest dwukrotne zimowanie jaj składanych do gleby) zwalczanie zaplanowano na ten rok. Larwy ruszyły w korony drzew w ostatniej dekadzie kwietnia. Nasilenie migracji obserwowano na opaskach lepowych założonych na drzewach. Kiedy zespół specjalistów uznał, ze przestały wędrować w korony (22 maja), rozpoczęła się ścinka drzew próbnych i kwalifikacja drzewostanów do zabiegu chemicznego zwalczania.

Opaśliki żerują dość rozrzutnie, stąd też dość wyraźnie widać efekty ich konsumpcji. Mimo, że drugi człon polskiej nazwy gatunku brzmi „sosnowiec", w Mielcu ich żer był najbardziej widoczny na brzozach. Rzędy brzóz przy liniach oddziałowych zostały niemal całkowicie pozbawione liści.

W zwalczaniu szkodnika zastosowano Decis 2,5 EC w dawce 0,2 l/ha z dodatkiem Dedalu 95 EC (0,8 l/ha). Po uzupełnieniu środków chemicznych wodą wydatek cieczy roboczej wynosił 3 l/ha. Oprysku dokonano w porze wieczornej.

Skuteczność oprysku uznano za dobrą, a śmiertelność, ocenioną jako średnia z powierzchni opadowych pod dwoma drzewami, oszacowano na poziomie 99,8%.

Wykonanie zabiegu w Mielcu było możliwe dzięki współpracy z Instytutem Badawczym Leśnictwa.

Opracowanie: Katarzyna Glazar
Na podstawie artykułu: „Lotnicze zwalczanie opaślika" Las Polski 15-16/2007