Nie ruszajmy malutkich saren

j i czerwiec to czas kocenia się saren. Spacerując po lesie, możemy natknąć się na młode sarenki, przy których nie ma ich matki. Koźląt nie należy ruszać, ale pozostawić je w spokoju. Nasza „pomoc" zazwyczaj zwierzętom tylko zaszkodzi.

Leśnicy z całego kraju otrzymują sygnały o rzekomo pozostawionych samotnie młodych sarnach. Zatroskani o ich los spacerowicze zwracają się do nadleśnictw z prośbą o zaopiekowanie się nimi. Leśnicy radzą jednak, by nie zbliżać się do zwierząt, nie dotykać ich i nie zabierać z gniazda. Zostawianie młodych saren przez matkę jest naturalnym zachowaniem dla tego gatunku.

- Przez ostatnie dwa miesiące wiele osób dzwoniło do mnie, mówiąc, że znalazło w lesie pozostawione młode sarny - opowiada Waldemar Walczak, nadleśniczy podwarszawskiego Nadleśnictwa Drewnica. - Pamiętajmy jednak, że zazwyczaj mama takich saren nie opuszcza, pasie się gdzieś w pobliżu i obserwuje młode. Koźlęta nie potrzebują w takim wypadku ingerencji ludzi.

Nadleśniczy dodaje, że odchowanie młodych saren jest bardzo trudne. Nadleśnictwo nie jest do tego przygotowane.

- Z małym sarniątkiem jest gorzej niż z niemowlakiem. Trzeba dbać o nie dzień i noc, regularnie karmić, chuchać i dmuchać na koźlątko, gdyż jest bardzo wrażliwe. Weterynarza trzeba mieć non stop pod telefonem - tłumaczy nadleśniczy. - Ja sam opiekowałem się takimi młodymi kilkakrotnie, większość nie przeżyła. Dlatego najlepiej małych saren w ogóle nie ruszać - podkreśla.

Marek Pudełko z Zakładu Ekologii Lasu i Łowiectwa Instytutu Badawczego Leśnictwa potwierdza, że zostawionym w samotności młodym sarnom nic nie grozi. Pozostawianie ich samych przez matkę nie oznacza jej braku troski o młode, wręcz przeciwnie - jest to strategia przetrwania, wypracowana przez wiele gatunków zwierząt.

- Młode sarenki, w odróżnieniu od dorosłych, wydzielają mało intensywny zapach, niewyczuwalny przez drapieżniki. Są mało ruchliwe, nie zostaną więc także zauważone. Matka specjalnie opuszcza gniazdo i wraca do niego tylko na czas karmienia. Jej stała obecność naraziłaby młode na niebezpieczeństwo - mogłaby zwabić wilka czy lisa - tłumaczy Marek Pudełko.

Kontakt młodych zwierząt z człowiekiem może mieć zgubne skutki: - Dotykając futra saren, pozostawiamy na nim swój zapach. Jest on obcy dla matki i może ją odstraszyć od młodych. A młode sarenki są tak wrażliwe, że opuszczenie choćby jednego karmienia może być dla nich śmiertelne. Narażamy je także na inne niebezpieczeństwo - pozostawiony przez nas zapach może zwabić drapieżniki - podkreśla naukowiec.

Jeśli nawet człowiekowi uda się odchować młodą sarnę, to zwierzę ma małe szanse na ponownie zaaklimatyzowanie się w swoim naturalnym środowisku. - Nauczone, że ma pożywienia pod dostatkiem, nie będzie umiało zdobywać go samodzielnie - tłumaczy Edward Marszałek, rzecznik prasowy Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w Krośnie. - Próbując sarenki ratować, otaczając je opieką, tak naprawdę im szkodzimy. Lepiej nie ingerujmy w naturę - dodaje.

Małgorzata Haze
CILP

Żródło: lp.gov.pl